{{ buttonText }}

«لِيُنْفِقْ ذُو سَعَةٍ مِنْ سَعَتِهِ ۖ وَمَنْ قُدِرَ عَلَيْهِ رِزْقُهُ فَلْيُنْفِقْ مِمَّا آتَاهُ اللَّهُ ۚ لَا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْسًا إِلَّا مَا آتَاهَا ۚ سَيَجْعَلُ اللَّهُ بَعْدَ عُسْرٍ يُسْرًا.» «هر مالدارى از مال خود نفقه دهد، و كسى كه تنگدست باشد، از هر چه خدا به او داده است نفقه دهد. خدا هيچ كسى را مگر به آن اندازه كه به او داده است مكلف نمى‌سازد، و زودا كه خدا پس از سختى آسانى پيش آورد.» (قرآن کریم، سورهٔ طلاق (۶۵)، آیهٔ ۷) «فَإِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْرًا.»۵ «پس، از پى دشوارى آسانى است.» «إِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْرًا.»۶ «هر آينه از پى دشوارى آسانى است.» (قرآن کریم، سورهٔ انشراح (۹۴)، آیهٔ ۵-۶)