فهرست بخش های دفتر سوم

  • بخش 1: «دیباچه»

  • بخش 2: قصه خورندگان پیل‌بچه از حرص و ترک نصیحت ناصح

  • بخش 3: بقیه قصه متعرضان پیلْ‌ بچگان

  • بخش 4: بازگشتن به حکایت پیل

  • بخش 5: بیان آنکه خطای محبان بهتر از صواب بیگانگان است نزد محبوب

  • بخش 6: امر حق تعالی به موسی علیه‌السلام که مرا به دهانی خوان که بدان دهان گناه نکرده‌ای

  • بخش 7: بیان الله گفتن نیازمند عین لبیک گفتن حق است

  • بخش 8: فریفتن روستایی شهری را و به دعوت‌خواندن به لابه و الحاحِ بسیار

  • بخش 9: قصه اهل سبا و طاغی کردن نعمت ایشان را

  • بخش 10: جمع آمدن اهل آفت هر صباحی بر در صومعه عیسی علیه‌السلام جهت طلب شفا به دعای او

  • بخش 11: باقی قصه اهل سبا

  • بخش 12: بقیه داستان رفتن خواجه به دعوت روستایی سوی دیه

  • بخش 13: دعوت باز، بطان را از آب به صحرا

  • بخش 14: قصه اهل ضروان و حیلت کردن ایشان تا بی‌زحمت درویشان باغ‌ها را قطاف کنند

  • بخش 15: روان شدن خواجه به سوی دیه

  • بخش 16: رفتن خواجه و قومش به سوی دیه

  • بخش 17: نواختن مجنون آن سگ راکه مقیم کوی لیلی بود

  • بخش 18: رسیدن خواجه و قومش به دیه و نادیده و ناشناخته آوردن روستایی ایشان را

  • بخش 19: افتادن شغال در خم‌ رنگ و رنگین شدن و دعوی طاووسی کردن میان شغالان

  • بخش 20: چرب کردن مرد لافی، لب و سبلت خود را هر بامداد به پوست دنبه و بیرون آمدن میان حریفان که: من چنین خورده‌ام و چنان

  • بخش 21: ایمن بودن بلعم باعور که امتحان‌ها کرد حضرت، او را و از آنها روی سپید آمده بود

  • بخش 22: دعوی طاووسی کردن آن شغال که در خم صباغ افتاد

  • بخش 23: تشبیه فرعون و دعوی الوهیت او بدان شغال که دعوی طاووسی می‌کرد

  • بخش 24: تفسیر «ولتعرفنهم فی لحن القول»

  • بخش 25: قصه هاروت و ماروت و دلیری ایشان بر امتحان حق تعالی

  • بخش 26: قصه خواب دیدن فرعون، آمدن موسی را علیه‌السلام و تدارک اندیشیدن

  • بخش 27: به میدان خواندن بنی‌اسراییل را برای حیلت منع ولادت موسی علیه‌السلام

  • بخش 28: حکایت

  • بخش 29: بازگشتن فرعون از میدان به شهر، شاد به تفریق بنی اسرائیل از زنانشان در شب حَمْل

  • بخش 30: جمع آمدن عمران با مادر موسی و حامله شدن مادر موسی علیه‌السلام

  • بخش 31: وصیت کردن عمران، جفت خود را بعد از مجامعت که: مرا ندیده باشی

  • بخش 32: ترسیدن فرعون از آن بانگ

  • بخش 33: پیدا شدن ستاره موسی علیه‌السلام بر آسمان و غریو منجمان در میدان

  • بخش 34: خواندن فرعون، زنان نوزاده را سوی میدان هم جهت مکر

  • بخش 35: به وجود آمدن موسی و آمدن عوانان به خانه عمران و وحی آمدن به مادر موسی که موسی را در آتش انداز

  • بخش 36: وحی آمدن به مادر موسی کی موسی را در آب افکن

  • بخش 37: حکایت مارگیر که اژدهای فسرده را مرده پنداشت و در ریسمانهاش پیچید و آورد به بغداد

  • بخش 38: تهدید کردن فرعون، موسی را علیه‌السلام

  • بخش 39: جواب موسی فرعون را در تهدیدی که می‌کردش

  • بخش 40: پاسخ فرعون، موسی را علیه السلام

  • بخش 41: جواب موسی علیه‌السلام، فرعون را

  • بخش 42: جواب فرعون، موسی را و وحی آمدن موسی را علیه‌السلام

  • بخش 43: مهلت دادن موسی علیه‌السلام فرعون را تا ساحران را جمع کند از مداین

  • بخش 44: فرستادن فرعون به مداین در طلب ساحران

  • بخش 45: خواندن آن دو ساحر، پدر را از گور و پرسیدن از روان پدر، حقیقت موسی علیه‌السلام را

  • بخش 46: جواب گفتن ساحرِ مُرده با فرزندان خود

  • بخش 47: تشبیه کردن قرآن مجید را به عصای موسی و وفات مصطفی را علیه‌السلام نمودن به خواب موسی و قاصدان تغییر قرآن را با آن دو ساحربچه که قصد بردن عصا کردند چو موسی را خفته یافتند

  • بخش 48: جمع آمدن ساحران از مداین، پیش فرعون و تشریف‌ها یافتن و دست‌ بر سینه زدن در قهر خصم او که این بر ما نویس

  • بخش 49: اختلاف کردن در چگونگی و شکل پیل

  • بخش 50: توفیق میان این دو حدیث که: الرضا بالکفر کفر و حدیث دیگر: من لم یرض بقضائی فلیطلب ربا سوای

  • بخش 51: مثل در بیان آنکه حیرت، مانع بحث و فکرت است

  • بخش 52: حکایت

  • بخش 53: داستان مشغول شدن عاشقی به عشق‌نامه خواندن‌و مطالعه کردن عشق‌نامه در حضور معشوق خویش، و معشوق آن را ناپسند داشتن که طلب الدلیل عند حضور المدلول قبیح والاشتغال بالعلم بعد الوصول الی المعلوم مذموم

  • بخش 54: حکایت آن شخص که در عهد‌داود علیه‌السلام، شب و روز دعا می‌کرد که: مرا روزی حلال ده بی‌رنج

  • بخش 55: دویدن گاو در خانه آن دعا کننده به الحاح قال النبی صلی الله علیه‌السلم: ان‌الله یحب‌الملحین فی الدعا زیرا عین خواست از حق تعالی و الحاح خواهنده را به است از آنچه می‌خواهد آن را از او

  • بخش 56: عذر گفتن نظم‌کننده و مدد خواستن

  • بخش 57: بیان آنک علم را دو پَر است و گمان را یک پَر است ناقص آمد ظن به پرواز ابتر است، و مثال ظن و یقین در علم

  • بخش 58: مثال رنجورشدن آدمی به‌ وهم تعظیم خلق و رغبت مشتریان به وی و حکایت معلم

  • بخش 59: عقول خلق متفاوت است در اصل فطرت، و نزد معتزله متساوی است، تفاوت عقول از تحصیل علم است

  • بخش 60: در وهم افگندن کودکان استاد را

  • بخش 61: بیمار شدن فرعون هم به وهم از تعظیم خلقان

  • بخش 62: در جامه خواب افتادن استاد از وهم و نالیدن او از وهم رنجوری

  • بخش 63: دوم بار وهم افگندن کودکان استاد راکه او را از قرآن خواندن ما درد سر افزاید

  • بخش 64: خلاص یافتن کودکان از مکتب، بدین مکر

  • بخش 65: رفتن مادرانِ کودکان، به عیادت اوستاد

  • بخش 66: در بیان آنکه تن، روح را چون لباسی است و این دست، آستین دست روح است واین پای، موزه پای روح است

  • بخش 67: حکایت آن درویش که در کوه، خلوت کرده بود و بیان حلاوت انقطاع و خلوت و داخل شدن در این منقبت که انا جلیس من ذکرنی و انیس من استانس بی

  • بخش 68: دیدن زرگر عاقبت کار را و سخن بر وفق عاقبت گفتن با مستعیر ترازو

  • بخش 69: بقیه قصه آن زاهد کوهی که نذر کرده بود که میوه کوهی از درخت باز نکنم و درخت نفشانم و کسی را نگویم صریح و کنایت که بیفشان آن خورم کی باده افگنده باشد از درخت

  • بخش 70: تشبیه بند و دام قضا، به صورت پنهان، به اثر پیدا

  • بخش 71: مضطر شدن فقیر نذر کرده به کندن امرود از درخت و گوشمال حق رسیدن بی مهلت

  • بخش 72: متهم کردن آن شیخ را با دزدان وبریدن دستش را

  • بخش 73: کرامات شیخ اقطع و زنبیل بافتن او به دو دست

  • بخش 74: سبب جرأت ساحران فرعون بر قطع دست و پا

  • بخش 75: حکایت استر پیش شتر که من بسیار در رو می‌افتم و تو نمی‌افتی الّا به نادر

  • بخش 76: اجتماع اجزای خر عزیر علیه السلام بعد از پوسیدن باذن‌الله و درهم مرکّب شدن پیش چشم عزیر علیه‌السلام

  • بخش 77: جزع ناکردن شیخی بر مرگ فرزندان خود

  • بخش 78: عذر گفتن شیخ، بهر ناگریستن بر مرگ فرزندان خود

  • بخش 79: قصه خواندن شیخ ضریر مصحف را در رو و بینا شدن وقت قرائت

  • بخش 80: صبرکردن لقمان چون دید که داود علیه‌السلام حلقه‌ها می‌ساخت از سوال کردن با این نیت کی صبر از سوال موجب فرج باشد

  • بخش 81: بقیه حکایت نابینا و مصحف

  • بخش 82: صفت بعضی اولیا کی راضی‌اند به احکام و لابه نکنند که این حکم را بگردان

  • بخش 83: سؤال کردن بهلول آن درویش را

  • بخش 84: قصه دقوقی و کراماتش

  • بخش 85: بازگشتن به قصه دقوقی

  • بخش 86: سر طلب کردن موسی خضر را علیه‌السلام با کمال نبوت و قربت

  • بخش 87: بازگشتن به قصه دقوقی

  • بخش 88: نمودن مثال هفت شمع سوی ساحل

  • بخش 89: شدنِ آن هفت شمع بر مثالِ یک شمع

  • بخش 90: نمودن آن شمع‌ها در نظر هفت مرد

  • بخش 91: باز شدن آن شمع‌ها هفت درخت

  • بخش 92: مخفی بودن آن درختان ازچشم خلق

  • بخش 93: یک درخت شدن آن هفت درخت

  • بخش 94: هفت مرد شدن آن هفت درخت

  • بخش 95: پیش رفتن دقوقی به امامت

  • بخش 96: پیش رفتن دقوقی به امامت آن قوم

  • بخش 97: اقتدا کردن قوم از پس دقوقی

  • بخش 98: بیان اشارت سلام سوی دست راست در قیامت از هیبت محاسبه حق و از انبیاء استعانت و شفاعت خواستن

  • بخش 99: شنیدن دقوقی در میان نماز افغان آن کشتی که غرق خواست شدن

  • بخش 100: تصورات مرد حازم

  • بخش 101: دعا و شفاعت دقوقی در خلاص کشتی

  • بخش 102: انکار کردن آن جماعت بر دعا و شفاعت دقوقی و پریدن ایشان و ناپیدا شدن در پرده غیب و حیران شدن دقوقی که بر هوا رفتند یا در زمین

  • بخش 103: باز شرح کردن حکایت آن طالب روزی حلال بی کسب و رنج در عهد داود علیه‌السلام و مستجاب شدن دعای او

  • بخش 104: رفتن هر دو خصم نزد داود پیغامبر علیه‌السلام

  • بخش 105: شنیدن داود علیه‌السلام سخن هر دو خصم و سؤال کردن از مدعی علیه

  • بخش 106: حکم کردن داود علیه‌السلام برکشنده گاو

  • بخش 107: تضرع آن شخص از داوری داود علیه‌السلام

  • بخش 108: در خلوت رفتن داود تا آنچه حق است پیدا شود

  • بخش 109: حکم کردن داود بر صاحب گاو که از سر گاو برخیز و تشنیع صاحب گاو بر داود علیه‌السلام

  • بخش 110: حکم کردن داود بر صاحب گاو که جمله مال خود را به وی ده

  • بخش 111: عزم کردن داود علیه‌السلام به خواندن خلق بدآن صحرا که راز آشکار کند و حجت‌ها همه قطع کند

  • بخش 112: گواهی دادن دست و پا و زبان بر سر ظالم هم در دنیا

  • بخش 113: برون رفتن خلق به سوی آن درخت

  • بخش 114: قصاص فرمودن داود علیه‌السلام خونی را بعد از الزام حجت بر او

  • بخش 115: بیان آنکه نفس آدمی به جای آن خونی‌است که مدعی گاو گشته بود و آن گاو کشنده عقل است و داود حق است یا شیخ که نایب حق است که به قوت و یاری او تواند ظالم را کشتن و توانگر شدن به روزی بی‌کسب و بی‌حساب

  • بخش 116: گریختن عیسی علیه‌السلام فراز کوه از احمقان

  • بخش 117: قصه اهل سبا و حماقت ایشان و اثر ناکردن نصیحت انبیا در احمقان

  • بخش 118: شرح آن کور دوربین و آن کر تیزشنو و آن برهنهٔ دراز دامن

  • بخش 119: آمدن پیغامبران از حق به نصیحت اهل سبا

  • بخش 120: معجزه خواستن قوم از پیغامبران

  • بخش 121: متهم داشتن قوم انبیا را

  • بخش 122: حکایت خرگوشان که خرگوشی را به رسالت پیش پیل فرستادند که بگو که من رسول ماه آسمانم پیش تو که از این چشمه آب حذر کن چنانکه در کتاب کلیله تمام گفته است

  • بخش 123: جواب گفتن انبیا طعن ایشان را و مثل زدن ایشان را

  • بخش 124: بیان آنکه هر کس را نرسد مثل آوردن خاصه در کار الهی

  • بخش 125: مثل‌ها زدن قوم نوح به استهزا در زمان کشتی ساختن

  • بخش 126: حکایت آن دزد که پرسیدندش چه می‌کنی نیم ‌شب در بن این دیوار گفت دهل می‌زنم

  • بخش 127: جواب آن مثل که منکران گفتند از رسالت خرگوش پیغام پیل از ماه آسمان

  • بخش 128: معنی حزم و مثال مرد حازم

  • بخش 129: وخامت کار آن مرغ که ترک حزم کرد از حرص و هوی

  • بخش 130: حکایت نذر کردن سگان هر زمستان که این تابستان چون بیآید خانه سازیم از بهر زمستان را

  • بخش 131: منع کردن منکران انبیا را علیه‌السلام از نصیحت کردن و حجت آوردن جبریانه

  • بخش 132: جواب انبیا علیهم‌السلام مر جبریان را

  • بخش 133: مکرر کردن کافران حجت‌های جبریانه را

  • بخش 134: باز جواب انبیا علیهم‌السلام ایشان را

  • بخش 135: مکرر کردن قوم اعتراض ترجیه بر انبیا علیهم‌السلام

  • بخش 136: باز جواب انبیا علیهم‌السلام

  • بخش 137: حکمت آفریدن دوزخ آن جهان و زندان این جهان تا معبد متکبران باشد که ائتیا طوعا او کرها

  • بخش 138: بیان آنکه حق تعالی صورت ملوک را سبب مسخر کردن جباران که مسخر حق نباشند ساخته است چنانکه موسی علیه‌السلام باب صغیر ساخت بر ربض قدس جهت رکوع جباران بنی‌اسرائیل وقت درآمدن که ادخلوالباب سجدا و قولوا حطة

  • بخش 139: قصه عشق صوفی بر سفره تهی

  • بخش 140: مخصوص بودن یعقوب علیه‌السلام به چشیدن جام حق از روی یوسف و کشیدن بوی حق از بوی یوسف و حرمان برادران و غیرهم از این هردو

  • بخش 141: حکایت امیر و غلامش که نمازباره بود و انس عظیم داشت در نماز و مناجات باحق

  • بخش 142: نومیدن شدن انبیا از قبول و پذیرایی منکران قوله حتی اذا استیاس الرسل

  • بخش 143: بیان آنکه ایمان مقلّد، خوف است و رجا

  • بخش 144: بیان آنکه رسول علیه‌السلام فرمود: ان لله تعالی اولیاء اخفیاء

  • بخش 145: حکایت مندیل در تنور پر آتش انداختن انس رضی الله عنه و ناسوختن

  • بخش 146: قصه فریاد رسیدن رسول علیه‌السلام، کاروان عرب را که از تشنگی و بی ‌آبی درمانده بودند و دل بر مرگ نهاده شتران و خلق، زبان بیرون انداخته

  • بخش 147: مشک آن غلام از غیب پر آب کردن به معجزه و آن غلام سیاه را سپیدرو کردن باذن‌الله تعالی

  • بخش 148: دیدن خواجه، غلام خود را سپید و ناشناختن که اوست، و گفتن که: غلام مرا تو کشته‌ای خونت گرفت و خدا تو را به دست من انداخت

  • بخش 149: بیان آنکه حق‌ تعالی هرچه داد و آفرید از سموات و ارضین و اعیان و اعراض همه به استدعای حاجت آفرید، خود را محتاج چیزی باید کردن تا بدهد که امن یجیب المضطر اذا دعاه، اضطرار گواه استحقاق است

  • بخش 150: آمدن آن زن کافر با طفل شیرخواره به نزدیک مصطفی علیه‌السلام و ناطق شدن عیسی‌وار به معجزات رسول صلی‌الله علیه‌وسلم

  • بخش 151: ربودن عقاب، موزه مصطفی علیه‌السلام و بردن بر هوا و نگون کردن و از موزه، مار سیاه فرو افتادن

  • بخش 152: وجه عبرت گرفتن از این حکایت، و یقین دانستن که ان مع العسر یسرا

  • بخش 153: استدعای آن مرد از موسی زبان بهایم با طیور

  • بخش 154: وحی آمدن از حق‌تعالی به موسی که: بیآموزش چیزی که استدعا می‌کند یا بعضی از آن

  • بخش 155: قانع شدن آن طالب به تعلیم زبان مرغ خانگی و سگ و اجابت موسی علیه‌السلام

  • بخش 156: جواب خروس، سگ را

  • بخش 157: خجل گشتن خروس، پیش سگ به سبب دروغ شدن در آن سه وعده

  • بخش 158: خبر کردن خروس، از مرگ خواجه

  • بخش 159: دویدن آن شخص، به سوی موسی به زنهار چون از خروس، خبر مرگ خود شنید

  • بخش 160: دعاکردن موسی آن شخص را تا به ایمان رود از دنیا

  • بخش 161: اجابت کردن حق تعالی دعای موسی را علیه‌السلام

  • بخش 162: حکایت آن زنی که فرزندش نمی‌زیست، بنالید، جواب آمد که: آن عوض ریاضت توست و به جای جهاد مجاهدان است تو را

  • بخش 163: در آمدن حمزه رضی‌الله عنه در جنگ، بی‌زره

  • بخش 164: جواب حمزه، مر خلق را

  • بخش 165: حیله دفع مغبون شدن، در بیع و شرا

  • بخش 166: وفات یافتن بلال رضی‌الله عنه با شادی

  • بخش 167: حکمت ویران شدن تن به مرگ

  • بخش 168: تشبیه دنیا که به ظاهر، فراخ است و به معنی، تنگ، و تشبیه خواب که خلاص است از این تنگی

  • بخش 169: بیان آنکه هرچه غفلت و غم و کاهلی و تاریکی است همه از تن است که ارضی است و سفلی

  • بخش 170: تشبیه نص با قیاس

  • بخش 171: آداب المستمعین والمریدین عند فیض الحکمة من لسان الشیخ

  • بخش 172: شناختن هر حیوانی بوی عدو خود را و حذر کردن، و بطالت و خسارت آن کس که عدو کسی بود که از او حذر ممکن نیست و فرار ممکن نی، و مقابله ممکن نی

  • بخش 173: فرق میان دانستن چیزی به مثال و تقلید و میان دانستن ماهیت آن چیز

  • بخش 174: جمع و توفیق میان نفی و اثبات یک چیز از روی نسبت و اختلاف جهت

  • بخش 175: مسأله فنا و بقای درویش

  • بخش 176: قصه وکیل صدر جهان که متهم شد و از بخارا گریخت از بیم جان باز عشقش کشید روکشان، که کار جان سهل باشد عاشقان را

  • بخش 177: پیدا شدن روح‌القدس به صورت آدمی بر مریم به وقت برهنگی و غسل کردن، و پناه گرفتن به حق تعالی

  • بخش 178: گفتن روح‌القدس، مریم را که: من رسول حقم به تو، آشفته مشو و پنهان مشو از من که فرمان این است

  • بخش 179: عزم کردن آن وکیل از عشق، که رجوع کند به بخارالاابالی‌وار

  • بخش 180: پرسیدن معشوقی از عاشق غریب خود که از شهرها کدام شهر را خوشتر یافتی و انبوه‌تر و محتشم‌تر و پر نعمت‌تر و دل‌گشاتر؟

  • بخش 181: منع کردن دوستان، او را از رجوع کردن به بخارا و تهدید کردن و لاابالی گفتن او

  • بخش 182: لاابالی گفتن عاشق، ناصح و عاذل را از سر عشق

  • بخش 183: رو نهادن آن بنده عاشق، سوی بخارا

  • بخش 184: در آمدن آن عاشق لاابالی در بخارا و تحذیر کردن دوستان، او را از پیدا شدن

  • بخش 185: جواب گفتن عاشق، عاذلان را و تهدید کنندگان را

  • بخش 186: رسیدن آن عاشق به معشوق خویش، چون دست از جان خود بشست

  • بخش 187: صفت آن مسجد که مهمان‌کُش بود، و آن عاشق مرگ‌جوی لاابالی که در او مهمان شد

  • بخش 188: مهمان آمدن در آن مسجد

  • بخش 189: ملامت کردن اهل مسجد، آن مهمان عاشق را، از شب‌خفتن در آنجا و تهدید کردن مر او را

  • بخش 190: جواب گفتن عاشق، عاذلان را

  • بخش 191: عشق جالینوس بر این حیات دنیا بود که هنر او همینجا به کار می‌آید، هنری نورزیده است که در آن بازار به کار آید، آنجا خود را به عوام یکسان می‌بیند

  • بخش 192: دیگر باره ملامت کردن اهل مسجد، مهمان را از شب‌خفتن در آن مسجد

  • بخش 193: گفتن شیطان، قریش را که به جنگ احمد آیید که یاری‌ها کنم و قبیله خود را به یاری خوانم و وقت ملاقات صفین گریختن

  • بخش 194: مکرر کردن عاذلان، پند را بر آن مهمان آن مسجد مهمان کش

  • بخش 195: جواب گفتن مهمان، ایشان را و مثل آوردن به دفع کردن حارس کشت به بانگ دف از کشت، شتری را که کوس محمودی بر پشت او زدندی

  • بخش 196: تمثیل گریختن مؤمن و بی‌صبری او در بلا به اضطراب و بی‌قراری نخود و دیگر حوائج در جوش دیگ، و بر دویدن تا بیرون جهند

  • بخش 197: تمثیل صابر شدن مؤمن، چون بر شرّ و خیر بلا واقف شود

  • بخش 198: عذر گفتن کدبانو با نخود، و حکمت در جوش داشتن کدبانو، نخود را

  • بخش 199: باقی قصه مهمان آن مسجد مهمان‌کش و ثبات و صدق او

  • بخش 200: ذکرخیال بد اندیشیدن قاصرفهمان

  • بخش 201: تفسیر این خبر مصطفی علیه‌السلام که للقرآن ظهر و بطن و لبطنه بطن الی سبعة ابطن

  • بخش 202: در بیان آنکه رفتن انبیا و اولیا (علیهم‌السلام) به کوه‌ها و غارها جهت پنهان کردن خویش نیست، و جهت خوف تشویش خلق نیست، بلکه جهت ارشاد خلق است و تحریض بر انقطاع از دنیا به قدر ممکن

  • بخش 203: تشبیه صورت اولیا و صورت کلام اولیا به صورت عصای موسی و صورت افسون عیسی علیهماالسلام

  • بخش 204: تفسیر یا جبال اوبی معه والطیر

  • بخش 205: جواب طعنه‌زننده در مثنوی از قصور فهم خود

  • بخش 206: مثل زدن در رمیدن کره اسب از آب خوردن به سبب شخولیدن سایسان

  • بخش 207: بقیه ذکر آن مهمان مسجد مهمان‌کش

  • بخش 208: تفسیر آیت و اجلب علیهم‌بخیلک و رجلک

  • بخش 209: رسیدن بانگ طلسمی، نیم شب مهمان مسجد را

  • بخش 210: ملاقات آن عاشق با صدر جهان

  • بخش 211: جذب هر عنصری، جنس خود را که در ترکیب آدمی محتبس شده است به غیر جنس

  • بخش 212: منجذب شدن جان نیز به عالم ارواح و تقاضای او و میل او به مقرّ خود و منقطع شدن از اجزای اجسام که کنده پای باز روح‌اند

  • بخش 213: فسخ عزایم و نقضها، جهت باخبر کردن آدمی را از آنکه مالک و قاهر اوست و گاه گاه عزم او را فسخ ناکردن و نافذ داشتن، تا طمع او را بر عزم کردن دارد تا باز عزمش را بشکند، تا تنبیه بر تنبیه بود

  • بخش 214: نظرکردن پیغامبر علیه‌السلام به اسیران و تبسم کردن و گفتن که عجبت من قوم یجرون الی الجنة بالسلاسل و الاغلال

  • بخش 215: تفسیر این آیت که ان تستفتحوا فقد جاکم الفتح الآیه، ‌ای طاعنان می‌گفتید که از ما و محمد علیه‌السلام آن که حق است، فتح و نصرتش ده، و این بدآن می‌گفتید تا گمان آید که شما طالب حقید بی‌غرض، اکنون محمد را نصرت دادیم تا صاحب حق را ببینید

  • بخش 216: سر آنکه بی‌مراد بازگشتن رسول علیه السلام از حدیبیه، حق تعالی لقب آن فتح کرد که انا فتحنا که به صورت ،غلق بود و به معنی، فتح چنانکه شکستن مشک به ظاهر شکستن است و به معنی درست کردن است مشکی او را و تکمیل فواید اوست

  • بخش 217: تفسیر این خبر که مصطفی علیه‌السلام فرمود: لا‌تفضلونی علی یونس بن متی

  • بخش 218: آگاه شدن پیغامبر علیه‌السلام از طعن ایشان بر شماتت او

  • بخش 219: بیان آنکه طاغی در عین قاهری مقهور است، و در عین منصوری، مأسور

  • بخش 220: جذب معشوق، عاشق را من حیث لا یعمله العاشق و لا یرجوه و لا یخطر بباله و لا یظهر من ذلک الجذب اثر فی العاشق الا الخوف الممزوج بالیاس مع دوام الطلب

  • بخش 221: داد خواستن پشه از باد به حضرت سلیمان علیه‌السلام

  • بخش 222: امرکردن سلیمان علیه‌السلام پشهٔ متظلم را، به احضار خصم به دیوان حکم

  • بخش 223: نواختن معشوق، عاشق بیهوش را، تا به هوش باز آید

  • بخش 224: با خویش آمدن عاشق بیهوش و روی آوردن به ثنا و شکر معشوق

  • بخش 225: حکایت عاشقی، دراز هجرانی، و بسیار امتحانی

  • بخش 226: یافتن عاشق، معشوق را و بیان آنکه جوینده یابنده بود که فمن یعمل مثقال ذرة خیرا یره