{{ buttonText }}

«ثُمَّ اسْتَوَىٰ إِلَى السَّمَاءِ وَ هِيَ دُخَانٌ فَقَالَ لَهَا وَ لِلْأَرْضِ ائْتِيَا طَوْعًا أَوْ كَرْهًا قَالَتَا أَتَيْنَا طَائِعِينَ.» «سپس به آسمان پرداخت و آن دودى بود. پس به آسمان و زمين گفت: خواه يا ناخواه بياييد. گفتند: فرمانبردار آمديم.» توضیح آیه: خداوند پس از ده دوازده‌سالگی به انسان می‌گوید آسمان که فضای درون شماست باید باز بشود، دود هم که همانیدگی‌های شماست باید از بین برود و زمین هم که ذهن شماست باید بی‌هویت و ساده بشود. حال آیا شما خواه یا ناخواه می‌خواهید بیایید؟ آن‌ها گفتند می‌خواهیم بیاییم، درصورتی‌که اغلب انسان‌ها به زور درد و کتک می‌آیند. (قرآن کریم، سورهٔ فصّلت (۴۱)، آیهٔ ۱۱)