{{ buttonText }}

«فَوَجَدَا عَبْدًا مِنْ عِبَادِنَا آتَيْنَاهُ رَحْمَةً مِنْ عِنْدِنَا وَعَلَّمْنَاهُ مِنْ لَدُنَّا عِلْمًا.» «در آنجا بنده‌اى از بندگان ما را كه رحمت خويش بر او ارزانى داشته بوديم و خود بدو دانش آموخته بوديم، بيافتند.» (قرآن کریم، سورهٔ کهف (۱۸)، آیهٔ ۶۵) توضیح آیه: وقتی انسان فضا را باز می‌کند، با خداوند یکی می‌شود و او به انسان از نزد خود دانش می‌آموزد. این علمی است که از آن طرف می‌آید و بزرگان هم آن را یافته‌اند.