{{ buttonText }}

«حَتَّىٰ إِذَا جَاءَنَا قَالَ يَا لَيْتَ بَيْنِي وَ بَيْنَكَ بُعْدَ الْمَشْرِقَيْنِ فَبِئْسَ الْقَرِينُ.» «تا آن‌گاه که نزد ما آید، می‌گوید: ای‌کاش دوریِ من و تو، دوریِ‌ مشرق و مغرب بود و تو چه همراه بدی بودی.» توضیح آیه: انسان‌هایی که فضا را باز کرده و به زندگی زنده شده‌اند وقتی نزد خداوند می‌آیند و من‌ذهنی‌شان را می‌بینند، به او‌ می‌گویند ای‌ کاش دوری من و تو به‌اندازۀ مشرق و مغرب بود و من گرفتارت نمی‌شدم. تو بلاهای زیادی بر سر من آوردی. چه همراه بد و خطرناکی بودی. (قرآن کریم، سوره زُخرف (۴۳)، آیهٔ ۳۸)