نوح نُهصد سال دعوت می‌نمود

دَم به دَم انکارِ قومش می‌فزود

خلاصه شرح ابیات

آیات و احادیث

«وَ لَقَدْ أَرْسَلْنَا نُوحًا إِلَىٰ قَوْمِهِ فَلَبِثَ فِيهِمْ أَلْفَ سَنَةٍ إِلَّا خَمْسِينَ عَامًا فَأَخَذَهُمُ الطُّوفَانُ وَ هُمْ ظَالِمُونَ.» «ما نوح را بر مردمش به پيامبرى فرستاديم. او هزار سال و پنجاه سال كم در ميان آنان بزيست. و چون مردمى ستم‌پيشه بودند، طوفانشان فروگرفت.» (قرآن کریم، سورهٔ عنکبوت (۲۹)، آیهٔ ۱۴) «قَالَ رَبِّ إِنِّي دَعَوْتُ قَوْمِي لَيْلًا وَ نَهَارًا.» «گفت: اى پروردگار من، من قوم خود را شب و روز دعوت كردم.» «فَلَمْ يَزِدْهُمْ دُعَائِي إِلَّا فِرَارًا.» «و دعوت من جز به فرارشان نيفزود.» (قرآن کریم، سورهٔ نوح (۷۱)، آیهٔ ۵-۶)

English Translation

Noah continued to call for nine hundred years:

the unbelief of his folk was increasing from moment to moment.

Mathnavi, Sixth Book, Section 1, Verse 10

{{ formattedCurrentTime }} {{ formattedDuration }}
Play Pause
{{ formattedCurrentTime }} {{ formattedDuration }}
Play Pause