{{ buttonText }}

«فَتَعَالَى اللَّهُ الْمَلِكُ الْحَقُّ ۗ وَلَا تَعْجَلْ بِالْقُرْآنِ مِنْ قَبْلِ أَنْ يُقْضَىٰ إِلَيْكَ وَحْيُهُ ۖ وَقُلْ رَبِّ زِدْنِي عِلْمًا.» «پس برتر است خداى يكتا آن پادشاه راستين. و پيش از آنكه وحى به پايان رسد در خواندن قرآن شتاب مكن. و بگو: اى پروردگار من، به علم من بيفزاى.» (قرآن کریم، سورهٔ طه (۲۰)، آیهٔ ۱۱۴) «وَمَا يَنْطِقُ عَنِ الْهَوَىٰ.»۳ «و سخن از روى هوى نمى‌گويد.» «إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْيٌ يُوحَىٰ.»۴ «نيست اين سخن جز آنچه بدو وحى مى‌شود.» (قرآن کریم، سورهٔ نجم (۵۳)، آیهٔ ۳-۴) «لَا تُحَرِّكْ بِهِ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِ.» «به تعجيل زبان به خواندن قرآن مجنبان.» (قرآن کریم، سورهٔ قیامت (۷۵)، آیهٔ ۱۶)