قطرهٔ دل را یکی گوهر فتاد

کان به دریاها و گَردون‌ها نداد

خلاصه شرح ابیات

آیات و احادیث

«إِنَّا عَرَضْنَا الْأَمَانَةَ عَلَى السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَالْجِبَالِ فَأَبَيْنَ أَنْ يَحْمِلْنَهَا وَأَشْفَقْنَ مِنْهَا وَحَمَلَهَا الْإِنْسَانُ ۖ إِنَّهُ كَانَ ظَلُومًا جَهُولًا.» «ما اين امانت را بر آسمانها و زمين و كوه‌ها عرضه داشتيم، از تحمل آن سرباز زدند و از آن ترسيدند. انسان آن امانت بر دوش گرفت، كه او ستمكار و نادان بود.» (قرآن کریم، سورهٔ احزاب (۳۳)، آیهٔ ۷۲)

English Translation

Into the blood-drop of the heart there fell an essence

not given to the seas and skies.

Mathnavi, First Book, Section 56, Verse 1017

{{ formattedCurrentTime }} {{ formattedDuration }}
Play Pause
{{ formattedCurrentTime }} {{ formattedDuration }}
Play Pause